Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026

11-2-2026

ΦΥΛΛΟ ΔΡΑΣΕΩΝ ΟΜΙΛΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ 1ου ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΙΛΙΟΥ

                                                   8                 11-2-2026

               

                                  

                                                   

https://youtu.be/QP73569coeo?si=VHMxLweegNe05bMA     Βιβάλντι

Κείμενα των μεγάλων ποιητών μας. Ποιο είναι το θέμα τους;

 «Mου δόθηκε να γράφω σε μια γλώσσα που μιλιέται μόνον από μερικά εκατομμύρια ανθρώπων. Παρ’ όλα αυτά, μια γλώσσα που μιλιέται επί δυόμισι χιλιάδες χρόνια χωρίς διακοπή και με ελάχιστες διαφορές. H παράλογη αυτή, φαινομενικά, διάσταση αντιστοιχεί και στην υλικοπνευματική οντότητα της χώρας μου. Που είναι μικρή σε έκταση χώρου και απέραντη σε έκταση χρόνου. Kαι το αναφέρω όχι διόλου για να υπερηφανευθώ αλλά για να δείξω τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας ποιητής όταν χρησιμοποιεί για τα πιο αγαπημένα πράγματα, τις ίδιες λέξεις που χρησιμοποιούσαν μια Σαπφώ ή ένας Πίνδαρος .Xωρίς να λησμονεί κανείς ότι στο μάκρος τόσων αιώνων δεν υπήρξε ούτε ένας, επαναλαμβάνω ούτε ένας, που να μη γράφτηκε ποίηση στην ελληνική γλώσσα. Nα τι είναι το μεγάλο βάρος παράδοσης που το όργανο αυτό σηκώνει. Tο παρουσιάζει ανάγλυφα η νέα ελληνική ποίηση».

Λόγος στην Aκαδημία τής Στοκχόλμης(1979)

«Eγώ δεν ξέρω να υπάρχει παρά μία γλώσσα, η ενιαία γλώσσα, η Eλληνική, όπως εξελίχθηκε από την Aρχαία, που έφτασε να είναι το μεγάλο καμάρι μας και το μεγάλο μας στήριγμα».(Οδυσσέας Ελύτης) 


Άνθρωποι και τοπία  (1958)Ρίτσος

Το χρέος των ποιητών

 

Πολλά ποιήματα είναι ποτάμια.

Άλλα είναι χαμολούλουδα σε βραδινό κάμπο.

Άλλα είναι σαν πέτρες πού δε χτίζουν τίποτα.

 

Πολλοί στίχοι είναι σα στρατιώτες έτοιμοι για τη μάχη.

Άλλοι σα λιποτάχτες κρυμμένοι πίσω απ’ τ’ ανθισμένα δέντρα.

Άλλοι σαν άγνωστοι στρατιώτες πού δεν έχουν πρόσωπο.

 

Πολλά ποιήματα φωνάζουν δυνατά χωρίς ν’ ακούγονται.

Άλλα σωπαίνουνε με σταυρωμένα χέρια.

Άλλα σταυρώνονται και μιλούν σταυρωμένα.

 

Πολλοί στίχοι είναι σαν εργαλεία.

Εργαλεία σκουριασμένα, ριγμένα στο χώμα.

κι άλλα καινούργια πού δουλεύουν το χώμα.

 

Πολλά ποιήματα είναι σαν όπλα —

όπλα πεταμένα στο χώμα

κι όπλα στραμμένα στην καρδιά του εχθρού.

 

Πολλοί στίχοι στέκονται πίσω απ’ τη σιωπή

σαν τα χλωμά παιδιά πίσω απ’ τα τζάμια ενός ορφανοτροφείου —

κοιτάζουν μακριά, μες στη βροχή — δεν ξέρουν τι να κάνουν, που να πάνε.

Γιῶργος Σεφέρης:

Ὁ Σεφέρης ἔχει ἐπισημάνει  τό φαινόμενο τῆς συνέχειας τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας μέ τή διαίσθηση τοῦ δημιουργοῦ: «Ἡ ἑλληνική γλώσσα, ὁ ἄνθρωπος, ἡ θάλασσα {...} Γιά κοιτάξτε πόσο θαυμάσιο πράγμα εἶναι νά λογαριάζει κανείς πώς, ἀπό τήν ἐποχή πού μίλησε ὁ Ὅμηρος ὥς τά σήμερα, μιλοῦμε, ἀνασαίνουμε καί τραγουδοῦμε μέ τήν ἴδια γλώσσα. Κι αὐτό δέν σταμάτησε ποτέ, εἴτε σκεφτοῦμε τήν Κλυταιμνήστρα πού μιλᾶ στόν Ἀγαμέμνονα, εἴτε στήν Καινή Διαθήκη, εἴτε στούς ὕμνους τοῦ Ρωμανοῦ καί τόν Διγενή Ἀκρίτα, εἴτε τό Κρητικό θέατρο καί τόν Ἐρωτόκριτο, εἴτε τό δημοτικό τραγούδι!»

 


Θεωρεῖ ὅτι ἡ ἑλληνική γλῶσσα παρουσιάζει ἀδιάσπαστη συνέχεια στό διάβα τῶν αἰώνων. Στήν ὁμιλία του στή Στοκχόλμη (1963)ἐπί τῇ   βραβεύσει του  μέ τό βραβεῖο Νόμπελ λέγει: «Ἀνήκω σέ μία χώρα μικρή. Ἕνα πέτρινο ἀκρωτήρι στή Μεσόγειο, πού δέν ἔχει ἄλλο ἀγαθό παρά τόν ἀγώνα τοῦ λαοῦ του, τή θάλασσα καί τό φῶς τοῦ ἥλιου. Εἶναι μικρός ὁ τόπος μας, ἀλλά ἡ παράδοσή του εἶναι τεράστια καί τό πράγμα πού τή χαρακτηρίζει εἶναι ὅτι μᾶς παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Ἡ ἑλληνική γλώσσα δέν ἔπαψε ποτέ της νά μιλιέται. Δέχτηκε τίς ἀλλοιώσεις πού δέχεται καθετί ζωντανό, ἀλλά δέν παρουσιάζει κανένα χάσμα».


Χωρισμένοι/ες σε ομάδες επιλέξτε 10 λέξεις από τα κείμενα και δημιουργήστε το δικό σας κείμενο ,πεζό ή ποιητικό .Φτιάξτε μια ιστορία με διαλόγους ,για να τη δραματοποιήσουμε!

ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΟΙΗΤΗΣ


ΗΧΟΙ:ΦΤΙΑΞΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ!


iema.gr/data/EducationalProjects/Melina/Tracks/Hxoi/Zwa_Glaroi.mp3

iema.gr/data/EducationalProjects/Melina/Tracks/Hxoi/Anthropoi_Xeirokrothmata.mp3

iema.gr/data/EducationalProjects/Melina/Tracks/Hxoi/Alloi Hxoi_Ksypnhthri.mp3 


https://youtu.be/lLuLy7uACgQ:περιγράψτε με επίθετα τη μουσική



Πίσω από την καθημερινή κόλαση των λέξεων
Τα ποιήματα ανασαίνουν ζωντανά και το καθαρό
τους νόημα καθρεφτίζει παντού μια φανταστική
                                       ευτυχία, που ποτέ δε θα πυρποληθεί.       Τάκης Σινόπουλος

** Είμαι ένα δέντρο,  η μούσα, ένας μετανάστης, ένα παράθυρο, τα σιδεράκια στο στόμα της Μαρίας (αλλά όχι η Μαρία) :γράφω σε α΄ ενικό πρόσωπο τις σκέψεις μου, μπαίνω στη θέση τους..


Vincent Van Gogh «Ο θλιμμένος γέρος» (1890)

Ένας γέρος 

Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος

σκυμένος στο τραπέζι κάθετ’ ένας γέρος·

με μιαν εφημερίδα εμπρός του, χωρίς συντροφιά.

 

Και μες των άθλιων γηρατειών την καταφρόνια

σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια

που είχε και δύναμι, και λόγο, κ’ εμορφιά.

 

Ξέρει που γέρασε πολύ· το νοιώθει, το κυττάζει.

Κ’ εν τούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει

σαν χθες. Τί διάστημα μικρό, τί διάστημα μικρό.

 

Και συλλογιέται η Φρόνησις πώς τον εγέλα·

και πως την εμπιστεύονταν πάντα — τί τρέλλα! —

την ψεύτρα που έλεγε· «Aύριο. Έχεις πολύν καιρό.»

 

Θυμάται ορμές που βάσταγε· και πόση

χαρά θυσίαζε. Την άμυαλή του γνώσι

κάθ’ ευκαιρία χαμένη τώρα την εμπαίζει.

 

.... Μα απ’ το πολύ να σκέπτεται και να θυμάται

ο γέρος εζαλίσθηκε. Κι αποκοιμάται

στου καφενείου ακουμπισμένος το τραπέζι.

(Κωνσταντίνος Π. Καβάφης)     









ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΣΟΥ ,ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ,ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ,ΧΑΜΟΓΕΛΟ!

ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ,ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ/Η!


ΦΥΛΛΟ ΔΡΑΣΕΩΝ ΟΜΙΛΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ 1ου ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΙΛΙΟΥ

                            18-2-2026                                                    ΕΥΗ ΚΑΡΟΥΝΙΑ



 Παρατηρώ την  εικόνα και εκφράζω τις σκέψεις που μου δημιουργεί.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΔΕ ΝΥΧΤΑ ΜΕ ΔΥΟ ΦΕΓΓΑΡΙΑ,Μ.ΓΚΑΝΑΣ ΣΤΙΧΟΙ




«Ποίημα στους φίλους» (“Poema a los Amigos”)

Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις
για όλα τα προβλήματα της ζωής σου,
ούτε έχω απαντήσεις
για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου
όμως μπορώ να σ’ ακούσω
και να τα μοιραστώ μαζί σου.

Δεν μπορώ ν’ αλλάξω
το παρελθόν ή το μέλλον σου.
Όμως όταν με χρειάζεσαι
θα είμαι εκεί μαζί σου.

Δεν μπορώ να αποτρέψω τα παραπατήματα σου.
Μόνο μπορώ να σου προσφέρω το χέρι μου
να κρατηθείς και να μη πέσεις.

Οι χαρές σου, οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες σου
δεν είναι δικές μου.
Όμως ειλικρινά απολαμβάνω να σε βλέπω ευτυχισμένο.

Δεν μπορώ να περιορίσω μέσα σε όρια
αυτά που πρέπει να πραγματοποιήσεις,
όμως θα σου προσφέρω τον ελεύθερο χώρο
που χρειάζεσαι για να μεγαλουργήσεις.

Δεν μπορώ να αποτρέψω τις οδύνες σου
όταν κάποιες θλίψεις
σου σκίζουν την καρδιά,
όμως μπορώ να κλάψω μαζί σου
και να μαζέψω τα κομμάτια της
για να την φτιάξουμε ξανά πιο δυνατή.

Δεν μπορώ να σου πω ποιος είσαι
ούτε ποιος πρέπει να γίνεις.
Μόνο μπορώ
να σ’ αγαπώ όπως είσαι
και να είμαι φίλος σου.

Αυτές τις μέρες σκεφτόμουν
τους φίλους μου και τις φίλες μου,
δεν ήσουν πάνω
ή κάτω ή στη μέση.

Δεν ήσουν πρώτος
ούτε τελευταίος στη λίστα.
Δεν ήσουν το νούμερο ένα ούτε το τελευταίο.

Να κοιμάσαι ευτυχισμένος.
Να εκπέμπεις αγάπη.
Να ξέρεις ότι είμαστε εδώ περαστικοί.

Ας βελτιώσουμε τις σχέσεις με τους άλλους.

Να αρπάζουμε τις ευκαιρίες.
Να ακούμε την καρδιά μας.
Να εκτιμούμε τη ζωή.

Πάντως δεν έχω την αξίωση να είμαι
ο πρώτος, ο δεύτερος ή ο τρίτος
στη λίστα σου.

Μου αρκεί που με θέλεις για φίλο.
Ευχαριστώ που είμαι.

Ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες γεννήθηκε το 1899 και απεβίωσε το 1986. Ήταν Αργεντινός συγγραφέας και θεωρείται μια από τις σημαντικότερες μορφές της λογοτεχνίας του 20ού αιώνα. Αν και είναι πιο γνωστός για τα διηγήματά του, στα οποία κυριαρχεί το στοιχείο της φαντασίας, ο Μπόρχες ήταν επίσης δοκιμιογράφος, ποιητής και κριτικός. Μερικές φορές φαντάζει εύκολος στην ανάγνωση, αλλά η κατανόηση των νοημάτων του είναι ιδιαίτερα περίπλοκη, έως και αδύνατη σε ορισμένα σημεία. Απαιτείται πολύ καλή γνώση της ιστορίας, της φιλοσοφίας, της λογοτεχνίας αλλά και της γλωσσολογίας, προκειμένου να καταστεί σαφής η γραφή και η σκέψη του.(https://www.offlinepost.gr/  )



"Πίσω από τις Ειδήσεις"

Σήμερα δεν είμαστε απλοί αναγνώστες. Είμαστε κριτές, σχολιαστές και δημιουργοί. Θα αναλύσουμε δύο τρέχοντα θέματα που απασχολούν τον κόσμο μας και θα αφήσουμε τη φαντασία μας να τα μεταμορφώσει.

Θέμα 1: Η Τεχνητή Νοημοσύνη στα Θρανία

Η Είδηση: Πολλά σχολεία στην Ευρώπη ξεκινούν τη χρήση AI βοηθών για τους μαθητές. Κάποιοι μιλούν για επανάσταση στη μάθηση, άλλοι για την "τεμπέλια" του μυαλού.

Α. Δραστηριότητα "Η Αντιπαράθεση" (Προφορική & Γραπτή)

1.    Προφορική Κριτική: Χωριστείτε σε δύο ομάδες. Οι "Τεχνολάτρεις" και οι "Παραδοσιακοί". Έχετε 2 λεπτά να πείσετε την τάξη για το αν η AI είναι φίλος ή εχθρός.

2.    Γραπτή Δράση: Γράψτε έναν σύντομο διάλογο (10-15 σειρές) ανάμεσα σε έναν μαθητή του 2050 και τον "έξυπνο" ψηφιακό του δάσκαλο που μόλις έπαθε βραχυκύκλωμα.

Θέμα 2: Η Φύση Αντεπιτίθεται (Κλιματική Κρίση)

Η Είδηση: Μεγάλες πόλεις γεμίζουν πάρκα και "κάθετους κήπους" στα κτίρια για να αντιμετωπίσουν την υπερθέρμανση. Η φύση επιστρέφει στο τσιμέντο.

Β. Δραστηριότητα "Η Φωνή του Δέντρου

Δημιουργική Γραφή: Φανταστείτε ότι είστε το πρώτο δέντρο που φυτεύτηκε στην κορυφή ενός πύργου στο κέντρο της Αθήνας. Γράψτε μια σελίδα από το ημερολόγιό σας περιγράφοντας τη θέα και τους ανθρώπους από κάτω.

Δημιουργική Άσκηση: "Ο Τίτλος που Λείπει"

Δείτε την παρακάτω εικόνα και γράψτε τον πιο ανατρεπτικό τίτλο πρωτοσέλιδου που μπορείτε να σκεφτείτε.


Ο δικός μου τίτλος: _________________________________________________

«Η πένα σας είναι η δύναμή σας. Χρησιμοποιήστε τη για να αλλάξετε τον κόσμο!»    

 





ΟΜΙΛΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ 1ου ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΙΛΙΟΥ

25 Φεβρουαρίου 2026


Μαυρομαλλούσα κοπελιά



φέρ'το
              

α)Να συγκρίνετε τον ρυθμό, τη μουσική, τους στίχους των παραπάνω τραγουδιών .Ποιες διαφορές παρατηρείτε; β)Το τραγούδι που η χώρα μας θα στείλει σε διεθνή διαγωνισμό έχει ως τίτλο :φέρ’το.Σ’ ένα δικό σας τραγούδι να γράψετε τι θα θέλατε να σας φέρουν- ,αν μπορούσατε να έχετε ό,τι ζητήσετε. Ποιες θα ήταν οι δικές σας προτεραιότητες σε αγαθά όχι μόνο υλικά αλλά και πνευματικά ,ηθικά. Συμπληρώστε το :φέρ ‘το!

·         Πρέπει να παίξω, δεν θα πάω πάσο.

·         Mi ambicion es fuego, nunca fracaso.

·         No hay limite, todo lo arraso. :("Η φιλοδοξία μου είναι φωτιά, δεν αποτυγχάνω ποτέ. Δεν υπάρχουν όρια, τα ισοπεδώνω όλα".)

·         Κυνηγάω τα πάντα μέχρι να τα φτάσω.

·         Θέλω ένα στέμμα κι έναν θρόνο να κάτσω.

·         Ένα block επιταγών και check σε όλους να γράψω.

·         Φέρε μου ένα ποτό που θέλω να ξεδιψάσω.

·         Φερ' τα μου όλα-όλα, πάλι δεν θα χορτάσω.


γ)Να σχολιάσετε τους στίχους του παραπάνω τραγουδιού. Χαρακτηρίστε τον ομιλούντα. Πώς σας φαίνονται οι απαιτήσεις του;

Φέρε μου…συμπληρώστε με δικές σας επιθυμίες.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

«Η σιωπή βοηθά τη βία. Η φωνή βοηθά την αλλαγή.»

   Μαθητής μόνος στο προαύλιο ενώ άλλοι τον αγνοούν (απομόνωση)

Cyberbullying: μηνύματα κοροϊδίας σε κινητό

  Ομάδα μαθητών που γελούν εις βάρος κάποιου

Μαθητής που λέει «Σταμάτα» ή σηκώνει το χέρι ζητώντας βοήθεια

 Συμμαθητές που υποστηρίζουν κάποιον που δέχεται bullying

Παρουσιάστε με κινήσεις τις παραπάνω εικόνες και εκφράστε με κινήσεις τα αντίστοιχα συναισθήματα!

 «σεβασμός»                     «ενσυναίσθηση»                                    «φιλία»

«Όλοι διαφορετικοί — όλοι ίσοι»

Στις 6 Μαρτίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα κατά της σχολικής βίας. 

Ετοιμάστε ένα σύντομο θεατρικό με μηνύματα κατά της βίας!

Η σχολική βία είναι ένα πρόβλημα που μπορεί να εμφανιστεί σε κάθε σχολείο και να επηρεάσει βαθιά τους μαθητές. Δεν αφορά μόνο τη σωματική βία, αλλά και τα πειράγματα, τα προσβλητικά σχόλια, τον αποκλεισμό από την παρέα ή την κοροϊδία στο διαδίκτυο. Μερικές φορές παρουσιάζεται ως «πλάκα», όμως όταν κάποιος πληγώνεται ή νιώθει άβολα, δεν είναι πια αστείο.

Τα παιδιά που βιώνουν σχολική βία συχνά αισθάνονται φόβο, ντροπή ή μοναξιά. Μπορεί να δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν στο μάθημα ή να μην θέλουν να πάνε σχολείο. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι κανείς δεν αξίζει να τον φέρονται άσχημα και ότι όλοι έχουν δικαίωμα να νιώθουν ασφαλείς.

Η σχολική βία δεν είναι μόνο υπόθεση αυτού που τη δέχεται ή αυτού που την ασκεί. Οι παρατηρητές —οι συμμαθητές που βλέπουν τι συμβαίνει— έχουν σημαντικό ρόλο. Μια λέξη υποστήριξης, η αναφορά σε έναν καθηγητή ή η άρνηση να συμμετέχουν στην κοροϊδία μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά.

Το πιο σημαντικό είναι να μιλάμε. Αν κάποιος βιώνει ή βλέπει σχολική βία, πρέπει να απευθυνθεί σε έναν ενήλικα που εμπιστεύεται — γονέα, εκπαιδευτικό ή σύμβουλο. Ζητώντας βοήθεια δείχνουμε δύναμη, όχι αδυναμία.

Ένα σχολείο γίνεται καλύτερο όταν υπάρχει σεβασμός, κατανόηση και συνεργασία. Με μικρές πράξεις καλοσύνης μπορούμε όλοι να συμβάλουμε ώστε το σχολικό περιβάλλον να είναι ένας χώρος όπου κάθε μαθητής νιώθει ότι ανήκει.


ένα storybook κατά της βίας

ΑΣΚΗΣΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ

Καταγράφουμε χωρισμένοι σε τρεις ομάδες ένα γεγονός  της επικαιρότητας που δεν θα ξεχάσουμε για πολύ καιρό. Σχολιάζουμε εκφράζοντας τη γνώμη μας γι ‘αυτό!




Μην ξεχνάτε να εκδηλώνετε την αγάπη σας σε

     όσους σας φροντίζουν και σας αγαπούν

ΦΥΛΛΟ ΔΡΑΣΕΩΝ ΟΜΙΛΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ 1ου ΠΡΟΤΥΠΟΥ   ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΙΛΙΟΥ
Τετάρτη 4-3-2026

              
1900         1907                        1965                                          1972


Πάμπλο Πικάσο (1881-1973)………………………………………….. ……………………………………………………….. ………………………………………………………………………………………………………………………..  …………………………………….. 

Σχολιάζω γράφοντας λέξεις που μου έρχονται στο μυαλό βλέποντας τις αυτοπροσωπογραφίες του μεγάλου ζωγράφου.

ΣΟΠΕΝ

1)Γράφω  (φαντάζομαι) σύντομο διάλογο ανάμεσα στα  πρόσωπα των  παρακάτω φωτογραφιών:



2) [Είμαστε κάτι...] Κ. Καρυωτάκης

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ανήκει στη συλλογή «Ελεγεία και σάτιρες».

 Είμαστε κάτι ξεχαρβαλωμένες

κιθάρες. Ο άνεμος, όταν περνάει,

στίχους, ήχους παράφωνους ξυπνάει

στις χορδές που κρέμονται σαν καδένες.

……………………………………………………………………

Είμαστε κάτι απίστευτες αντένες.

Υψώνονται σα δάχτυλα στα χάη,

στην κορυφή τους τ' άπειρο αντηχάει,

μα γρήγορα θα πέσουνε σπασμένες.

Είμαστε κάτι διάχυτες αισθήσεις,

χωρίς ελπίδα να συγκεντρωθούμε.

Στα νεύρα μας μπερδεύεται όλη η φύσις.

…………………………………………………………………..

Στο σώμα, στην ενθύμηση πονούμε.

Μας διώχνουνε τα πράγματα, κι η ποίησις

είναι το καταφύγιο που φθονούμε.

Διαβάστε το ποίημα και γράψτε το δικό σας ξεκινώντας με τον ίδιο τρόπο….   Είμαστε κάτι Γράψτε ομαδοσυνεργατικά μία ή δύο στροφές! 

3)Πες μου μια λέξη:  Μια λέξη που θεωρείς σημαντική από την αρχαία ή τη νέα ελληνική γλώσσα. Αιτιολόγησε προφορικά την επιλογή σου(επιχειρήματα).


4)https://youtu.be/QSC7gkLwiss:ποιο είναι  το θέμα του παραπάνω βίντεο; Γράψτε πέντε λέξεις που να δίνουν το κεντρικό θέμα του.


Δώστε το σύνθημά σας κατά του σχολικού εκφοβισμού … δυνατά το πρωινό της 6ης Μαρτίου 2026,ημέρας κατά της σχολικής βίας.


5)Χωριζόμαστε σε δύο ομάδες των τριών: η 1η ομάδα είναι υπέρ της αυστηρής τιμωρίας αυτών που ασκούν βία εις βάρος συμμαθητών /τριών τους. Η 2η ομάδα υποστηρίζει την άποψη ότι χρειάζεται να είμαστε επιεικείς ,γιατί κι αυτά τα παιδιά έχουν προβλήματα.                           Η ομάδα που θα στηρίξει με δυνατά επιχειρήματα την άποψή της θα είναι η νικήτρια. Ξεκινάμε!!





6) Τάσου Λειβαδίτη, «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος»

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο.

Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα

ματώσουν απ’ τις φωνές

το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες — μα ούτε βήμα πίσω.

Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων

Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία.

Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.

Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια

αφίνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες

μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα

αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου

έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς

εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ' τις οβίδες.

Δεν έχεις καιρό

δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου

αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος…:συμπληρώστε με δικές σας σκέψεις!


https://youtu.be/fElXwj95n4g?si=lcIHX9nUnSKoM7Kl: στίχοι Λ.Παπαδόπουλος, μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

       Να προσέχετε τον εαυτό σας, την οικογένειά σας!      


Να τους δίνετε χαρά, αισιοδοξία, δύναμη !



7)Βάζω τικ (√) στον χαρακτηρισμό που με αντιπροσωπεύει:

 

Λίγο

μέτρια

αρκετά

πολύ

πάρα πολύ

Σε ποιο βαθμό είμαι ικανοποιημένος/η

από τη σημερινή μας συνάντηση και τις δράσεις του Ομίλου δημιουργικής γραφής;

 

 

 

 

 

                                              4-3-2026

ΦΥΛΛΟ ΔΡΑΣΕΩΝ ΟΜΙΛΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ 

1ου ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΙΛΙΟΥ                                     

                                                                           ΕΥΗ ΚΑΡΟΥΝΙΑ


11-3-2026


Ο κήπος του καλλιτέχνη στο (Giverny) Ζιβερνύ, Κλωντ Μονέ (γενν.1840) Ο Μονέ ερωτεύτηκε τα νούφαρα που ξεπρόβαλαν από τις λίμνες και τις κλαίουσες ιτιές με τα μακριά κρεμάμενα κλαδιά που κυμάτιζαν από τον άνεμο.






Ανάμνηση από τον κήπο στο Etten, Βίνσεντ βαν Γκογκ (Ολλανδός ζωγράφος) Το “Arles ‘Ladies” (οι κυρίες της Αρλ)είναι ένα διφορούμενο έργο, πολύ περίπλοκο. Παρά τα φωτεινά χρώματα, η εικόνα προκαλεί στον θεατή ένα ακούσιο αίσθημα άγχους, που επιδεινώνεται από τα λυπημένα πρόσωπα των γυναικών που περπατούν.




1)Γράψτε για τους  παραπάνω πίνακες, τι βλέπετε, τι σας εντυπωσιάζει, τι δεν σας αρέσει σε αυτούς;(λίγα λόγια για τον καθένα)

ΜΟΤΣΑΡΤ

2) Με αφορμή ένα γεγονός της επικαιρότητας  αφηγηθείτε (σε ομάδες)μια σύντομη ιστορία(100-120 περίπου λέξεων) ακολουθώντας τα στοιχεία που σας δίνονται:


Οι μαθητές  της ομάδας να παρουσιάσουν την ιστορία στους μαθητές των άλλων ομάδων!      ΔΡΑΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ!!


3)

Σε ποιον/ους από τους «καιρούς» του Σεφέρη νομίζεις ότι βρίσκεσαι;

Μίλα γι ‘αυτό!

 

Γιώργος Σεφέρης (Μέρες Γ’ 1934-1940)





                                Τούτος ο πόλεμος που έρχεται

                                    Δεν είναι ο πρώτος

                                    Πριν απ’ αυτόν γίνανε κι άλλοι πόλεμοι

                                     Όταν ετέλειωσε ο τελευταίος

                                 Υπήρχαν νικητές και νικημένοι

                                    Στους νικημένους ο φτωχός λαός

                                       Πέθαινε απ’ την πείνα

                                   Στους νικητές ο φτωχός λαός

                                    Πέθαινε το ίδιο

                                                                                

Μπέρτολτ Μπρεχτ, Γερμανικό εγχειρίδιο πολέμου


Μιλάμε για τον πόλεμο…Ειρήνη…ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΙΡΗΝΗ!!


ΕΙΡΗΝΗ,ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ












ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΕΝΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΑΣΤΡΟ! ΜΕΛΩΔΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

 

ΑΚΟΥΜΕ  ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΓΥΡΩ ΜΑΣ!

ΚΑΤΑΓΡΑΦΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ!

ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ ΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!

ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ !!

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ!

 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου